........ elke schaduw is tenslotte ook een kind van het licht, en
alleen diegene die licht én donker, oorlog én vrede, opgang én
neergang heeft meegemaakt heeft tenslotte toch in de volle
betekenis van het woord geleefd.

Stefan Zweig
' de wereld van gisteren'

INFORMATIE WERK

e-mail; elisabeth_muller@planet.nl

geboren; 25-08-1946 te Meppel

Akademie voor beeldende vorming Amersfoort
Sinds 1976 vrij werkend aan opdrachten en exposities.


tekst en actualisering site: 21 oktober 2012

Actuele exposities / selctie tot nu toe;

2011 Expositie + lezingen sociëteit de Engelenzang, Utrecht.
Januari / maart 2011.
2010 Window Art, Oudegracht Utrecht
2009 Atelierroute Utrecht / stad
2008 Galerie Keramisch Atelier Utrecht
Galerie Acculade Yburg / Amsterdam
2007 Galerie Acculade Yburg / Amsterdam
2007 200 jaar Kunstliefde, Dutch Design Center Utrecht
2006 Genootschap Kunstliefde, Nobelstraat te Utrecht,
samen met Otto Hamer en Kees van der Woude

Selectie meest recent voltooide opdrachten en verkopen:
2010 serie foto's in tandartsenpraktijk in Utrecht
2009 7 draadobjecten voor wand in woonhuis in Den Haag
2008 serie van 5 grote foto's in gang in Amsterdam.
2008 serie van 5 kleine foto's in gang in Den Haag
2008 2 x serie van 4 foto's, strand serie, in Utrecht
2007 2 x serie van 2 grote foto's in Utrecht.

In voorbereiding: Projekt 'de Goldbergvariaties'
2010 - 2011

Bij de keramische en fotografische werken:

openigswoord geschreven en uitgesproken door Ankie de Jongh - Vermeulen, kunsthistorica tijdens de opening van de solo expositie van Elisabeth Müller in de Galerie Keramisch Atelier,
Brigittenstraat 13 te Utrecht
op zaterdag 15 november 2008.

Enkele jaren geleden zag ik in een expositieruimte in Utrecht witte papieren constructies, torenachtige objecten die mij deden denken aan wat de Russische constructivisten maakten in het 2e decennium van de vorige eeuw; Vladimir Tatlin, Naum Gabo, El Lizzitsky.
Ik liep om de constructies heen en ze boden mij een steeds andere aanblik, aan alle kanten boeiend in een spel van open en gesloten ruimten, van licht en schaduw. Als ex-directeur van het Mondriaanhuis, Museum voor Constructieve en Concrete Kunst in Amersfoort, trokken deze geometrische structuren mijn volle aandacht.
Zo kwam ik in contact met de Kunstenaar Elisabeth Müller en we spraken over kunst en muziek, twee elementen in het leven die voor haar zeer belangrijk zijn.

De witte papieren constructies, die ik in de expositieruimte had gezien bleken bij Elisabeth een volgend leven te krijgen in de fotografie. In haar atelier werden de constructies neergezet op de mooie, zwartglimmende, weerspiegelende vleugel en de halfdichte luxaflex op de achtergrond zorgde voor een spel van licht en schaduw.
Dit beeld trof haar kunstenaarsoog en ze begon te fotograferen. Digitaal bewerkt, bleken er verbluffend mooie resultaten te ontstaan, een abstract spel van licht en schaduw waar de kunstenaar zelf versteld van stond.
Op deze abstracte foto’s die behalve zwart en wit alle nuances in bruine en zwarte tinten vertoonden, volgden fotografische experimenten met kleur. Rode en blauwe stroken papier werden gebogen en in elkaar gevouwen, en ook met half gesloten luxaflex op de achtergrond verlicht zodat modulaties en lichtstrepen zichtbaar werden. Op de foto’s verliezen de stroken papier hun diepte en afstand tot elkaar, het worden abstracte vormen; men kan de werkelijkheid nog in de foto’s zoeken maar vindt ze niet meer. In een abstract spel van kleur en licht wordt elke materiële werkelijkheid opgelost. Vanuit deze ervaringen met open en gesloten vormen, rechte en gebogen lijnen, licht en schaduw in papieren constructies en in foto’s ontstonden tenslotte de keramische objecten. Fijne chamotteklei werd in mallen aangebracht, gebogen en rechte vormen werden eruit gesneden. Deze sierlijke, speelse objecten vormen het resultaat.

Elisabeth vertelde me over haar fascinatie voor papier; In de drukkerij/uitgeverij van haar vader waren altijd stapels papier aanwezig, afkomstig van een firma die ook reclameboekjes uitgaf, waarin alle mogelijke bewerking en toepassing van papier haar als kind al enthousiast maakte om te knippen, te vouwen, te rollen, vormen, te kleuren. Het voelen van papier, het zien van papier, de transparantie, de broosheid, de kwetsbaarheid van papier boeien haar, bijna al haar werken zijn vanuit het vlakke papier gedacht. We zien het hier in haar fotografische werk maar ook in haar keramiek, die zo fijn is uitgevoerd dat het de broosheid van papier bezit.

Aan alle werken op deze expositie ligt hetzelfde creatieve idee ten grondslag dat Elisabeth jaren geleden op grote tekeningen heeft vastgelegd en die sindsdien de basis vormt van haar artistiek denken en handelen. In die tekeningen vormen rechte blauwe lijnen een eenheid met gebogen rode lijnen. Een stukje levensfilosofie zit in deze tekeningen verborgen en is van daaruit ook in deze foto’s en keramiek terecht gekomen; het harmonisch samengaan van tegengestelde elementen die met elkaar een eenheid vormen; rood en blauw, gebogen en recht, warm en koud, licht en schaduw. In de muziek is eenzelfde harmonische eenheid te horen in de afwisseling van maat en rithme. En zocht Mondriaan ook niet harmonie en eenheid in het rithme van tegendelen? Met deze harmonie van tegengestelde elementen wil Elisabeth schoonheid uitdrukken, in haar werk, in het leven en in de wereld.
Elk kunstwerk is een experiment. Het ene idee ontstaat uit het andere, de ene ervaring leidt tot de volgende, ideeën groeien, het is een doorgaand proces. Stapvoets komen werken tot stand. En telkens is de uitkomst ongewis; hoe zal de kleur zich verhouden tot de vorm? Hoe gedraagt het materiaal zich? Het maakproces is geladen van spanning. Die houding van een kunstenaar zoals Elisabeth Müller die bezit; kijken in welke richting de ervaring haar leidt, telkens weer experimenteren met verschillende en nieuwe materialen, de terechte opwinding en het enthousiasme over het resultaat, dat geeft de kunst en het leven zijn vitaliteit.

Ankie de Jongh-Vermeulen.
November 2008